Her yıl mayıs ayının ilk haftasında yuvalarından çıkan ve boyları yaklaşık 50 santimetre olan yılanlar, köylüler tarafından yakalanarak haziran ayının ilk haftasına kadar bir ay süreyle sütle besleniyorlardı. Zehirsiz olduğu belirtilen yılanların, sedef ve egzama gibi birçok hastalığa iyi geldiğine inanılan köyde kadınlar, bidonlar içerisinde sakladıkları yılanlarla belli bir ücret karşılığında yöreye tedavi olmak için gelenlere sözde “tedavi” uyguluyordu. Rahatsızlık bulunan bölgeye konularak kendi haline bırakılan yılanların hastalıklı bölgeyi terk etmesi tedavinin bittiği anlamına geliyordu.